تبليغاتX
جزیره کوچک
دل برای خود دلایلی دارد که مغز نمی داند
                                                بنام او که ما را آفرید

         سلام به تمامی عزیزانم

    دارم برای مدتی میرم کرج برای آموزش نظامی اخه دارم پلیس می شم البته اگه خدا بخواد

    دلم برای تک تک شما عزیزانئتنگ می شه ...

    تو آموزشگاه شهید چمران کرج حدود ۸ ماه  راستی منو فراموش نکنید همچنین وبلاگم رو وقتی

    برام یه فرست خوب پیش بیاد می خوام بترکونم می خوام بهترین وبلاگ  رو بسازم ...البته

    به کمک خدای خودم امید وارم که درکم کنید و دوری مرا تحمل کنید . من که هیچ وقت شما رو

    فراموش نمی کنم  ... زنده باد خاطرات شیرین من با شما  این گل تقدیم به همه دوستان

    عزیزم از خواهرای گلم گرفته تا برادران عزیزم . نمیدونم دوری کسی که آنقدر به من نزدیک بود

    چگونه تحمل می کنم آری همون فرشته ای که شکی به من وارد کرد که به خودم آمدم هیچ

    وقت کمک تو را فراموش نخوام کرد من هم به خاطر تو هر چی دارم میریزم بیرون و همه سختی

   ها رو تحمل میکنم حتی مرگ را..آره خودتی (زهرا) منتظرم باش که باز خواهم گشت و به کمک

   و یاری هم و خدای بزرگ و مهربانمان یه زندگی نمونه را شروع خواهیم کرد  ..تا شروعی دوباره

    به آغوش تو بال میزنم خدای من ....................... 

                               چیزی ندارم بگم جزء اینکه دوستتان دارم..

       دل برای زندگی ایست                            دل برای ساختن همدیگر است

                

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386ساعت 18:38  توسط ساسان | 
                                  فریاد من برای یگانه یکتاست 

       خدایا تو تمامی دلها را برای مهربانی به هم و تمامی مهربانی ها را برای ما

            فرستادی..در تعجب هستم که چگونه است ما در تنهایی خود تنها نیستیم

            چرا؟ و چگونه؟ و برای چی؟ هر چه داری و داشتی برای ما فرستادی آنچه مرا در

             تعجب انداخته مهربانی بیش از اندازه و سخاوتمندی پروردگارم نسبت به من و

             همنوعان من می باشد .. بی شک برای گفته های من دلایلی داری و به زودی

             برایم آشکار خواهی ساخت که من باز به بزرگی تو ایمان و یقین پیدا میکنم .. البته

              خود بهتر از من می دانی که هر چه می خواهم و تلاش میکنم باز از آنچه که تو

              می خواهی فاصله دارم . ولی هیچ وقت به گفته خودتان مایوس نخواهم شد چون

               انسان بی هدف و سست و مایوس انسانی است مرده که کسی نیست جنازه اش

               را از زمین بردارد ... ناراحتی من از این است که نتوانم کاری که برایش به دنیا آمدم

              مفید واقع شم ..پس بار الهی دست های مهربانم را به سوی دست های مهربانت دارز

               می کنم  و از پرورگار مهربانم خواهان ببخشش و گذشت و مهربانی بیشت از حد را

               خواهانم .. باز از خدایم فرصتی دیگر می خواهم چون بهتر می دانم که جزء خدایم

                کسی دیگری را ندارم که به یاریم بشتابد پس بنده حقیر را حقرتر از اینکه هستم  

                حقیر مکنید ..  دوستی من با پروردگارم همیشه جاویدان باد ...... البته کمی

                 بزرگ نمایی کردم به بزرگی خودتان ببخشید ..

                 از فرستی که دادین ممنون هستم  از اینکه به بنده کوچک خودتان اعتماد کردیم ممنون 

                                                             ای مهربانترین مهربانها

                                                             ای صادق تر از صادقین

                                                             وجودم با وجودت معنا دار

                                                                      می باشد

                                دیگر چه بگویم . که نگویم بهتر است .................................................

                     .............................................................................................دوستت دارم. 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم اسفند 1386ساعت 14:56  توسط ساسان | 
                              تو آغازش کن و ما به پایانش رسانیم

              با سلام به خدمت تمامی عزیزانم......

       زندگی زمانی شیرین است که سختی اش بیشتر باشد و با حل مشکلات و رسیدن به

       هدفی که داری با تمام سختی هایش شیرین ترین لحظه عمرت را برایت فراهم می کنم

       در حقیقت همان سختی ها و مشکلات شیرینی و زیبایی زندگی ما هستند برای همین

       من همیشه مشتاق این هستم که با سختی و مشکل تازه ای رو به رو شوم تا شیرینی

       زیادی را در زندگی خودم داشته باشم..

        خدایا تو آنگونه که می دانی با ما کن و ما هم آنگونه می کنیم که تو یادمان دادی ، خدایا

        پناهم پناهم دادی در کنج نگاهانت نوازشم کردی با مهر و صفایت ، خدایا ارامش دادی با

        سختی هایت آنگونه که در اوج ناراحتی مشکلی بر من فرستادی که تمام وجودم را در

        خوداش مشغول کرد و بعد از حل آن مشکل تازه فهمیدم که تو چقدر مهربان و بزرگ هستی

        چون با فرستادن همان سختی و مشکل بر نگرانی خودم غلبه کردم و آن زمان اولین لحظه

        زیبای عمر خویش را فرا گرفتم.. زیبا ترین زیبایی عمرم زمانی خواهد بود که برتمام مشکلم

        فایق آیم .البته به یاری شما ...

        چه سخت است خدایا که تمام عمر انسان در خوشی و مستی بگذرد .نه دوست دارم بگویم

        خدای من ، از آن وقتی که با شما آشنا شدم دوستی به مهربانی و صمیمی و صادقی مثل

        شما ندیده بودم می دانید چرا چون گمشده ای داشتم که در کنارم بود اما وجودش را حس

        نکرده بودم تو آن زمان که مرا به پیشگاه او بردی و به سلامت پیش اش رساندی او خواسته و

        گفته های تو را برایم گفت :و چیزی زیادی زه من نخواست و من هم قول می دهم که خواسته

        ات را به عمل خواهم رساند دوست عزیزم خدای من... به امید نا امیدان ...

                                                  فقط : م . د . ص . ر . ش .

        م ،د،ص،ر،ش :یعنی : مهربانی،دوستی،صداقت،راستگویی، شیرینی  تمام اش با تو ست

        خدای من ،پس کلاس فوق العاده حدود عمرمان برایمان بگذار و درسی در این اوصاف برایمان

        حدود چند واحد به تعداد روزهای زنده ما برگزار کن که من خودم شاگرد اول کلاس تو خواهم

        بود قول قول .. نمی خوام دیگه حرف بزنم فقط می خواهم عمل کنم مرا یاری کن..

    

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم بهمن 1386ساعت 19:1  توسط ساسان | 
                                   

                                           ( بنام روزی دهنده بی منت )

     باعرض سلام به خدمت همه شما سروران عزیزم...

    از اینکه به مدت دو ماه غایب بودم به خاطر خدمت سربازی بود همون ۲ ماه

     آموزشی .

     من در استان : کرمانشاه  - شهرستان : گیلان غرب  - روستای : کاسه گران -

     پادگان : شهید ثابتخواه - دوره ۱۴۷ - گردان یکم  - گروهان چهارم - کدسازمانی  ۶۳

      آموزش کردم به مدت ۲ ماه

                          بهار میدونی دلم گرفته  

                                                      بغض زمستون گلوم رو بسته

                          آهای زمستون خونم خراب شد

                                                      اونکه می خواستم از من جدا شد

                          دیگه با این دل داغون

                                                       زیر این نم نم بارون

                          غزلام و می سوزونم

                                                       کنار جیک جیک ناودون

                          ((  مقدمه ای از شعر های به یاد ماندنی از پادگان  ))

        یادمه وقتی می خواستم برم آموزش همه مسخره میکردند و میگفتند بابا چیزی نیست

       تو خیلی سخت گرفتی برا خودت ولی فهمیدم که حرف همه درست نبود سربازی خیلی

       سخته ...مخصوصآ غریبی اش...

                                      به دریا رفته میداند مصیبت های طوفان را

         ٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫************¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤*************٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫

               خودم غریبم به غریبان چه نویسم

                                                            با این دل غمگین به عزیزان چه نویسم

                                ***************************************

              زندگی عشق است عشق افسانه نیست

                                                                   آنکه عشق را آفرید دیوانه نیست

                                ***************************************

              زندگی گل زردی است به نام غم

                                                          آینه ای شکستنی است به نام دل

                                ***************************************

          منو مزرعه یه عمر چشم به راه یه بهاریم

                                                     زیر شلاق زمستون لحظه ها رو  می شماریم

          تو این شهر غیر از گریه کار دیگری نداریم

                                                     خوش به حال هر کسی که خوابه ما به بیداری دچاریم

                                 ****************************************

                      مبادا خبر بدی از شیرین دهی

                                                           گرچه زه شراب عشق مستم

                    عاشق تر از این کن که هستم

                                                          بیستون بر سر راه است

       هنوز خاطره و شعرهای زیبای زیادی مان که بنویسم امه چون زیاد نوشتن خوب نیست برای

       آپ های بعدی می گذارم بماند ... خاطره های تلخ و شیرین بسیاری است پس با ما همسفر

       باشین ...

                                  یاد باد آن روزگاران یاد باد

                                                               روز وصل دوستداران یاد باد

          ¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

 

   

   

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت 17:57  توسط ساسان | 
       سلام بر تمام عزیزانم سلام

    می خواهم باز هم از خودم برایتان بنویسم ...اشکالی که نداره.....

     درست یه ماه دیگه من میرم به سر بازی و شاید نتونم بیام و برای همیشه شما رو

     ترک کنم و دیگر جزیره کوچکی نباشد که با نوشتن خاطراتش دلتان را به روشنی و

     آرامش بکشاند ... کاش کاش فرستی بود که بیشتر  با هم آشنا می شدیم ...آره

     منظورم شما هستین دوست عزیز ... وقتی  میبینم که یکی از شما دوستانم دچار

     مشکلی هست  درون خودم می گویم ساسان تو چه جور آدمی هستی دوستانت

     دارن در باتلاق زندگی اسیر می شوند تو داری برا خودت حال می کنی  خاک رو سرت

      کنند همین چند روز پیش وقتی شنیدم که یکی از دوستانم در عشق با معشوق اش

      شکست خورده انگاری آب سرد رو ریختن رو سرم  با خودم میگفتم که اینا که عاشق هم

      بودند چی شد که این اتفاق براشون افتاد ... من برای هر دوتاشون متاسف هستم

       مامانم داره دره اتاقم رو میشکونه من برم نهارم رو بخورم  راستی با اینکه خودم تو سه

       مشکل بزرگ گیر کردم ولی با این حال به فکر همتون هستم اینو گفتم که بدونین داداشتون

       شما رو تو هیچ وقتو زمانی یادش نمیره  ...

                                     برای خودم و خودتون متاسف هستم

                                                         خدافظ

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 14:51  توسط ساسان | 
                      سلام تک ستاره زیبا و درخشان من تو آسمون آبی 

   سلام خدا جون.  سلام کردیم خداجون

   می پرسی چرا مزاحمت میشم.. دلم پره ،تنهام ، تو خودم موندم ،دیگه دارم دیوانه میشم

   چیکار کنم دلم اسیره اما نمی دونم برای چی و برای کی کاری کن مثل آزاده های انقلاب از این

   اسارت خلاص شم ، خدا جون به جون خودم  که شما لطف کردین و به من دادینش دلم اسیره

   یه ماهی میشه که گیج و حیرون دارم تو تنهایی خودم زره زره خورد  میشم  گریه هام دریایی از

    غم تو دلم ساخته و غم هام  کوهی از بغض برایم فراهم کرده پری روز دلم آنقدر تنها شده بود که

     رفتم چند تا کبوتر خریدم تا سرم با اونا گرم شه اما نشد ..کبوترام بیشتر از خودم عاشق اند...

     خدا جون می خوام سیر سیر بشینم و نگات کنم هم خودت رو هم همه چیزایی که آفریدی فرست

     این یکی کارو برام بده فقط دلم تو این جور وقت ها این چیزا رو می خواد ..کاش تو اطراف شهرمون

      کوهی بود که میرفتم بالاش و داد میزدم  فقط داد.. خدا جون امروز دلم برا چند ثانیه آروم گرفت

     وقتی چشمام رو باز کردم حضور گرمت رو حس کردم  گرمی شما باعث آرامش تنهایی دلم شد

      برا چند ثانیه .. برای همین با خودم گفتم که بیام  کمکی با شما حرف بزنم  و تشکر کنم از شما

      ممنون از خدا جونم که تا امروز هر آرزو و خواسته ای داشتم نه نگفته و برام جور کرده بدون هیچ

       ادعایی ....... برای امروز و همه روز های دیگه ممنون از شما....... اگه شما نبودین من هم نبودم

       دوست دارم خدا...دارم داد میزنم .دوست دارم خدا جونم.........خدا ...خدا........  

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386ساعت 15:8  توسط ساسان | 
                                                     بنام . سرخط 

         سلام بر تمامی عزیزانم

     میدونم خیلی از شما عزیزان از دستم ناراحت هستین .به خدا نمی تونستم بیام

     به شما عزیزان سر بزنم چون وقت و موقعیتاش رو نداشتم .خودتون به بزرگی

     خودتون ببخشید بخصوص بهاره خانم گل و خواهر عزیزم.ببخش عزیزم...ببین

     دارم خواهش میکنم..

     چی بگم و از کجا شرو کنم نمی دونم .این و بگم که بد جوری معشوق برام پیدا شده

     اون هم یکی نه چند تا توش موندم که کدومشون رو انتخاب کنم.تا همین قدر بسته

      امسال کنکور بد جور ذهنم رو به خودش مشغول کرده بود ولی هر چی بود گذشت

     هر چقدر که میخوام شاد بنویسم نمیتونم یعنی نمیشه دستم عادت کرده به نوشتن

      های تلخ چند روزی بود یه مزاحم تلفنی داشتم اخرش معلوم شد که دختر همسایمون

      بوده که عاشق من شده بوده و شمارمو از دوستم گرفته بوده من به خاطر اون تلفنم

      رو ۲۴ ساعته خاموش میکنم چون نمی خوام الکی دلش رو به من خوش کنه و دوست

       ندارم دل کسی رو بشکنم می زارم هرچقدر می خواد زنگ بزنه اخر خودش ولم میکنه

     وای الان صدای مامانم بلند شد داره میگه که چراغ رو خاموش کن تا ما بخوابیم آخه یکی

      نیست بگه که من جوان چیکار بکنم که این قدر بهم گیر ندین تا می خوام یه کاری بکنم

     همه میریزن سرم و دورم میکنن که مواظب باش این کاری که تو می خوای بکنی سخته

     مشکله تو نمی تونی چرا همه اش منفی فکر میکنن این روزا خیلی دلم گرفته فقط

      دارم فکر میکنم که خدایا آینده من چطوری می شه یا چطوره با روحیات و اخلاقم

     می خونه... دیروز طوری تو فکر بودم که نفهمیدم کی شب شد نه صبحانه خوردم

       نه نهار و نه شام...خودمم باورم نمیشد ولی وقتی مامانم سرم داد زد و گفت :بیکاری

       مگه نشستی فکر میکنی پاشو برو بخواب فردا کلی کار داریم باید  قالیها رو بشوریم

      اون وقت بود که فهمیدم که یه روزم رو فقط تو فکر بودم کلی مشکل دارم از هر

      کدومش یکی دوتا ..بعضی وقتا میبینم که خود به خود داره از چشمام اشک میریزه

      نمی دونم دیوانه شدم یا داره یه چیزیم میشه...دوستام وقتی من رو یه روز ندیدن

     فکر کردن اتفاقی برام افتاده شب ساعت ۱۱ بود که امده بودند خونمون کلی حرف زدیم

     با هم ولی به جایی نرسیدیم فقط دلداریم دادن آخه یکی نیست که بگه مگه تو چیکار

      کردی که این همه عذاب وجدان داری.وقتی به یکی سلام نمی دم یا کسی جواب

     سلام من و نمیده یا تو خودشه شب مگه میتونم بخوابم کلی با خودم جدال و میکنم که

      بابا چیکار کردی که یارو اینطوری کرد با هات ..این روزها همه تو فکر زندگی و بدبختی

      خودشون هستن من هم گیر این عذاب های وجدان ..دلم لک زده واسه خوندن فقط یه

     دو سه بیت اون هم ته دلم ولی هر کاری میکنم دلم راضی نمی شه که بخونم مثل

      اینکه قفل شده باشه و کلیدش گم شده باشه..وای وای..چقدر دوست دارم که از ته

      دلم آه بکشم بگم که آه تا دلم کمی راحت شه ولی اجازه اش رو ندارم فقط اشک

      ریختن رو بلدم فقط گریه فقط....اگه گریه رو بلد نبودم سکته رو زده بودم رفته بودم

      اون دنیا......جیگرم و مثل اینکه به سیغ کشیدن و رو آتیش دارن میپزن.

      اگه زیادی حرف زدم بزارین به حساب دل تنگی هام ............. دوستون دارم

 

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم مرداد 1386ساعت 0:1  توسط ساسان | 
                                    

                                       با سلام ... همون سلامی که ...

       دلم گرفته بود باز هم برای همین خلوت گاهی بهتر از این وبلاگم پیدا نکردم تا حرف دلم

       را براش بگویم . بنا به همین دلیل آمدم تا حرف ها و کینه ها و غم های دلم را بریزم بیرون

       و برم امید دارم که با خواندنشان از این رو به اون رو شوید ... اول از همه ۳۰ ثانیه سکوت

        کنید و چشمانتان را ببندید  و همه چیز را برای چند ثانیه فراموش کنید ...

        جون من حال کردین نه راستش رو بگین حال کردین یا نه دیدین چه خوب گذاشتمتون

        سر کار... نه بابا شوخی کردم دیدین چه راحت و سبک شدین ... حالا بگین که داداش

        ساسان بد.....

        از بس دروغ و کلک شنیدم و دیدم که از همه چیز سیرم حتی از گشنگی چند ماه پیش

        بود که وقتی چند تا از دوستانم رو از دست دادم خودم رو زده بودم به دیوانگی یعنی راس

        راسی دیوانه شده بودم ولی با کمک خانواده ام و شما عزیزان باز به زندگی امید وار شدم

        چند ماهه که خودم رو زندانی کردم و از خونه بیرون نمیرم حدود ۶ ماهی میشه میدونین

        چرا چون دیگه دوست ندارم قیافه یه نامرد و عوضی دیگه رو ببینم چون میترسم حالم بد

        شه و از یه طرف دیگه دارم برا کنکور اماده میشم ..با این همه بد بختی یه امید دارم اون

        هم دانشگاه رفتنه تا از این محیط ساکن و بی حرکت دور شوم ... تا فرست هست از خدا

        تشکر کنم که تنها ارزوی مرا براورده کرد چیز گران و قیمتی برای هیچ کس نیست اما برای

        من ارزش تمام الماس ها و طلاهای دنیا رو داره ...آره خدا به من یه دل مرد داده که مثل یه

        مرد با همه برخورد کنم از بدی ها بدم بیاد و از خوبی ها خوشم با اینکه ساده و دلی پر از

        غم دارم اما دوست ندارم و نخواهم داشت که کسی رو نارراحت و نگران ببینم اگه بتونم هر

        کاری می کنم تا فقط یه لبخن رو لباش بیارم دیگر از دلم نمی نویسم چون دلی برام نمونده

        که ازش بنویسم برای همین شاید همانند پرستو با امدن پاییز کوچ کنم و آشیان جدید برای

        خودم در یه شهر غریب دیگر بسازم ...

       صبر کن ای دل صابر صبر کن   ... در کن در کن (ترک کن)  تمام غم را

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام خرداد 1386ساعت 23:50  توسط ساسان | 
                                      بنام پنهان کننده رازها

     سلام.همون سلام کوتاه و پر معنی ...... 

      امشب دلم بد جوری گرفته همه اش به فکر فاطمه و قولی که به اون دادم هستم

      دیگه دارم از نا می افتم از یه طرف درس و از طرف دیگه بدبختیام و از طرف دیگه خانواده ام

      و از همه مهمتر همون قولی است که به فاطمه دادم دیگه قوتی برام نزاشتند دیگه مغزم

      و دلم به هزاران قسمت تکه تکه شده نمی دونم به فکر کدومشون باشم به خدا بعضی

      وقت ها که کم میارم در مقابل مشکلات و قولهایی که دادم میزنم زیر گریه که چراخدا

      نمی خواد که من به قولم عمل کنم چرا یه راهنمایی منو نمی کنه چرا همه اش من و

      گمراه می کنه شاید هم کمکم می کنه ولی من متوجه نمی شم خلاصه کنم بد جوری

      تو تاریکی خودم گمراه شدم ..دیگه کارم از گریه کردن و دیوانگی هم گذشته آخه این همه

     مشکل چرا فقط واسه من مگه من آدم نیستم مگه من حق شاد بودن رو ندارم چرا وقتی

     فقط یه نیش خند میزنم یه کاری می کنی خدا که از نیش خند زدنه خودم هم پشیمون

     میشم مگه خنده به ما نیومده یا تو تو برنامه زندگیم خندیدن رو یادت رفته ننوشتی آخه چرا

     وقتی دوستان خودم رو می بینم که همه اشون تو کیف خودشون هستند و واسه خودشون

     دارن حال می کنند چرا من یکی از اونا نباشم شاید هم مشکل از خودمه و خودم نمی دونم

     دیگه سیر سیرم دارم خورد میشم چطوری واست بگم چطوری راز دلم رو برات بگم که کسی

     نفهمه مگه خودت نمی گی که من از ته دل همتون با خبر هستم پسی دل ما دل نیست از

     ته دل ما هم خبری بگیر دیگه چطوری بگم .یواش یواش داره حالیم می شه که من تنها

     شدم  ..خدا یا کاری کن که فقط برای یه بار با فاطمه حرف بزنم هر جور که خودت راهتی

     فقط می خوام بهش بگم که اگه نتونستم داداش خوبی برات باشم من و ببخش نمی دونم که

    چرا هر شب که می خوام برم بخوابم چهرش میاد جلوی چشمام و اون وقته که میزنم زیر گریه

    و میام اتاق خودم و تا صبح گریه می کنم میدونم فاطمه ازم دل گیری ولی نمی دونم به خدا

   برا چی من چیزی بهت نگفتم یا نکردم یادته اولین روز آشناییمون هنوز عکسات و دارم به

   کسی اجازه ندادم بینتشون حتی به خودم هم میترسم وقتی اون نجابت چهرت و ببینم از

   خودم قهر کنم  فقط ئاسه یه بار هم که شده می خوام باهات حرف بزنم فقط یه بار جون

   هر کی دوست داری ..این تنها آرزومه.....

  

    خدایا من به غیر تو نمی تونم به کس دیگه ای رو بندازم فقط تو این دنیا تورو داشتم خودت هم

   می دونی که فقط عاشق تو ام نه کس دیگه یعنی فقط با عشق تو می شه به عشق های دیگه

   دست پیدا کنم پس من و تنها نذار چون تو تنها عشقی هستی که هنوز دارم تنها آرزوم رو

    برآورده کن تا به آخرین قولم هم عمل کنم.....

    انشا الله اگه از دانشگاه قبول شم می خوام یه فیلم نامه ای بنویسم که پره از خاطرات خودم

    و تو و دور بریام اسمش رو می زارم ...(.............)نمی گم...می زارم به موقش.می پرسین

    موقع اش کی خوب معلومه وقتی که فیلم نامه رو تموم کردم

    و در آخر از همه دوستانی که مرا می شناسند و با من اشنا هستند خواهشی دارم اگه

     براشون امکان داره دنبال فاطمه : یعنی بیو گرافیش اینه که می خونید..

     اسم: فاطمه

     شهرت:گنجیان

     عاشق: گل سرخ و موسيقي و وطن اش ايران

     خواهر:داداش ساسان یعنی :من

     شغل:محصل و نوازنده گیتار و پیانو

     بچه:شمال

     ساکن : کشور مالزی.ولی طبق آخرین خبرهای رسیده به من فکر کنم چند روز پیشا یا یه ماه

     پیش آمده ایران ولی نمی دونم الان ایرانه یا نه..

     نام وبلاگ هاش: بنويس نامه نويس و وبلاگ گيتار شكسته من

     آدرس وبلاگ اصليش: www.benevic-name-nevic.blogfa.comولي البته اين رو هم اضافه بكنم

     كه وبلاگش رو حذف كرده نمي دونم علتش چي بوده ...

     طرف دار: مريم حيدر زاده و خواجه اميري نمي دونم اسمش احسان بود يا امير

     داراي: فقط يه خواهر كوچك

     اسم دوستاي نزديك اش: حميد بود يا محمد 

    توضيحات بيشتر : داراي هيچ گونه سابقه ي كيفري و اخلاقي نمي باشد مي دونيد واسه

    چي چون خواهر منه و چون اسمش با حضرت فاطمه زهرا يكيه اين هم يكي ديگه از دلايلش 

                                 منتظر خبر از شما عزيزان هستم. 

    

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم خرداد 1386ساعت 0:54  توسط ساسان | 
 

                                                   بنام خالق گیتی 

        سلام . به دوستای عزیزم

            من آمد چیزی برایتان بگویم و بروم چون کنکور نزدیکه من هم دارم خودم رو به کنکور

            آماده میکنم و تا ۳ ماه دیگه نمی تونم بهتون سر بزنم و احوالتان را بپرسم و از این

            بابت شرمنده شما هستم .ولی قول می دهم به محز اینکه امتحان کنکورم رو دادم

            میام و تلافی میکنم اگه باز دوستم دارین من رو فراموش نکنین سر بزنین من هم اگه

            شد میام و سر میزنم بهتون ..

                ممنون از همه شما خوب من دیگه برم چوناز قدیم گفتند :که وقت طلاست و این

               برا من صدق میکنه..

                     خیلی دوستون دارم منتظرم باشین

                                       دفتر عشقم در اینجا پرپر شده است

                                           باز می آیم تا پر هایش را با خود ببرم

                                      دوستانی دارم من اینجا تنها مانده اند

                                            باز می آیم تا با خود به بهاران ببرم

                                      خاطراتم مثل گل ریشه در اینجا دارند

                                           باز می آیم تا آبی به گلهایم بدهم

                                      مهربانیهایم در همینجا یخ زده اند

                                          باز می آیم تا همچو آفتاب گرما بدهم

                                      شعر و دلبستگی هایم همین جا مانده است

                                         باز می آیم تا با خود ببرم

                                     کفتر عشقم همینجا سکنا کرده است

                                         باز می آیم تا لانه اش را آباد کنم

                                     روی خوش دنیا را من فقط در اینجا دیده ام

                                         باز می آیم تا خوشی را باز پیدا کنم

                                     باز می ایم همچو پرستو

                                                  تا بهار را بر رویایتان با خود به اینجا آورم

       من خواهر عزیزم را گم کرده ام اسم اش فاطمه گنجیان هست نویسنده وبلاگ

                                www.benevic-name-nevic.blogfa.com

                     و آیدی به این نام داشت ...

                             fganjiyan

           اگه کسی آدرسی از خواهر من پیدا کرد لطف کنه برام در نظرات بنویسه قول می دهم

        تلافی کنم  میدونید من بدون اون نمی تونم چیزی بنویسم ..........

                          منتظرم بمانید باز می گردم........... ساسان

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386ساعت 12:41  توسط ساسان |